En dan ben je verlamd… Het overkwam mijn hond 2 jaar geleden. Tessa, een Duitse Herdershond van 9 jaar. Met de week ging het slechter. Haar nagels sleten af en ze zakte regelmatig in elkaar. Hier moest iets aan gebeuren! Artrose was de eerste diagnose en daarom hebben we haar laten behandelen met Goudacupunctuur. Sindsdien had ze geen pijn meer, maar lopen kon ze nog steeds niet.Door nader onderzoek kwam de echte onderzoek boven water: kanker. Een tumor op een ruggenwervel.

Het was te vroeg om haar te laten inslapen, en omdat ze geen pijn meer had was het nog een vrolijke hond. Op tv hadden we gezien van de hondenrolstoel en ook in de krant verscheen een artikel. Eerst vonden we het helemaal niets. Dat is toch niet hondwaardig? Nee we sjouwden liever nog even door met de hond, maar dat is niet lang vol te houden met een hond van 30 kilo. Via hondenrolstoel.nl heb ik een rolstoel laten maken. Niet geschoten is altijd mis, dachten we. De eerste stapjes gingen al geweldig. Na een half jaar sjouwen zag ik eindelijk mijn hond weer lopen! Ze ging er zo makkelijk mee om. Naar het bos gaan, spelen, wandelen, alles was weer leuk om te doen. Het enige nadeel voor Tessa was dat ze niet goed kon inschatten hoe breed ze nu was. Wanneer ze achter een kat aan ging, wilde ze nog wel eens achter een fietspaaltje blijven hangen.



Voor ons was het makkelijk om de rolstoel te gebruiken. Band om, in de kar tillen, band vastklikken en gaan! En na afloop van de wandeling kan je de modder zo weer van de rolstoel afspuiten. Ook een groot voordeel zijn de hangbeugels achter de stoel. Tessa kon de eerste weken nog meelopen met de rolstoel en toen ze echt niet meer kon lopen met haar achterpoten deden we deze in de beugels. Zo bleven haar nagels ook gespaard en dus geen ellende meer met bloedingen.

Mensen reageerden heel verschillend op Tessa in haar rolstoel. De ene persoon vond het zielig de andere vond het helemaal geweldig en zouden het zelf ook meteen voor zijn hond doen. Dat we veel bekijks hadden was zeker. Wilde je oversteken dan stopte mensen meteen voor je, of ze keken de hond zo na dat ze tegen een lantaarnpaal opfietste.

Tessa is in maart 2006 overleden, maar zonder de rolstoel zou dit veel eerder geweest zijn. Ze heeft bijna een jaar de rolstoel gehad en tot het einde toe was ze een vrolijke en levensluchtig hond.

Carla Nienhuis