Met onze teckel Ashley gaat het mede door de rolstoel heel goed. Ze is gelukkig en kan zich steeds beter redden met de rolstoel. In het begin had ze nog wat moeite met de wat grotere draaicirkel en zat ze regelmatig ergens achter vast. Langzamerhand weet ze het steeds beter. Ze is enthousiast als ze in de stoel wordt gezet en is dan even snel bij alles als de drie andere honden die we hebben. Haar dochtertje probeert haar soms te helpen door haar aan de oren mee te slepen, maar dat wordt steeds minder omdat Ashley zich zelf goed redt. Inmiddels is een wandeling van zo'n 6 kilometer geen probleem. Nu met de sneeuw is het wat zwaarder, maar ik moet zeggen dat ze zich er dapper doorheen ploegt. Het is een uitkomst . De commentaren die we krijgen zijn nogal gemÍleerd, maar de mooiste vond ik die van twee jonge jongens naar mijn man toen ze de hond in de rolstoel zagen. Gaaf meneer zeiden ze wat fijn dat zoiets er is. Lief hŤ?

Zo dit was het dan weer even.

Groeten uit Denemarken,

Bert en Herma Klink